zemdleć


zemdleć
Zemdleć z wrażenia zob. wrażenie 3.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zemdleć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}mdleć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zemdleć — dk III, zemdlećeję, zemdlećejesz, zemdlećej, zemdlećlał, zemdlećeli «stracić chwilowo przytomność, świadomość i siły; omdleć» Zemdleć z upału, z wyczerpania …   Słownik języka polskiego

  • wrażenie — 1. Ktoś zrobił, coś zrobiło na kimś wrażenie «ktoś wywołał, coś wywołało u kogoś jakieś przeżycie, ktoś się bardzo komuś spodobał, coś bardzo kogoś zainteresowało»: Po raz pierwszy zatytułowano mnie magistrem. Muszę przyznać, że zrobiło to na… …   Słownik frazeologiczny

  • mdleć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, mdlećeję, mdlećeje, mdlećmdlał, mdleli {{/stl 8}}– zemdleć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} tracić przytomność, świadomość, zwykle chwilowo, z powodu… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • omdleć — dk III, omdlećeję, omdlećejesz, omdlećej, omdlećlał, omdlećeli, omdlećlały, omdlećlali omdlewać ndk I, omdlećam, omdlećasz, omdlećaj, omdlećają, omdlećał 1. «stracić chwilowo przytomność; zemdleć» Omdleć z bólu, wskutek utraty krwi. 2. «stracić… …   Słownik języka polskiego

  • pomdleć — dk III, pomdlećeje, pomdlećej, pomdlećmdlał 1. «o wielu osobach: stracić siły, przytomność, zemdleć» Ludzie pomdleli z gorąca i zaduchu. 2. «o członkach ciała, kończynach: stracić częściowo zdolność ruchu, zdrętwieć» Ręce pomdlały z wysiłku …   Słownik języka polskiego

  • strach — m III; lm M. y 1. D. u, B.=M. «niepokój wywołany przez niebezpieczeństwo lub rzecz nieznaną, która się wydaje groźna, przez myśl o czymś grożącym; lęk, obawa, przerażenie, trwoga» Dojmujący, gwałtowny, instynktowny, nerwowy, niepokonany,… …   Słownik języka polskiego

  • stracić — dk VIa, stracićcę, stracićcisz, strać, stracićcił, stracićcony 1. «przestać coś mieć, zostać bez kogoś lub bez czegoś; zostać pozbawionym kogoś lub czegoś» Stracić rodzinę. Stracić posadę. Drzewa straciły liście jesienią. Stracić czyjąś przyjaźń …   Słownik języka polskiego

  • z — I 1. «litera oznaczająca spółgłoskę z, wchodząca także w skład dwuznaków: rz, cz, sz, dz» ◊ Od a do z «od początku do końca; wszystko» 2. «spółgłoska przedniojęzykowo zębowa, szczelinowa, twarda, dźwięczna» II 1. «przyimek łączący się z… …   Słownik języka polskiego

  • zemdlenie — n I 1. rzecz. od zemdleć, zemdlić. 2. lm D. zemdlenieleń «chwilowa utrata przytomności, świadomości i siły; omdlenie» Cucić kogoś z zemdlenia …   Słownik języka polskiego